* ( السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ ) * ( 1 ) ( و ما ميان مردم سبأ و آن آباديهائى كه مبارك گردانيديم [ آباديهاى شام كه بسيار سرسبز و با طراوت و درختهاى آن آباديها متّصل بهم بوده است ] آبادىهايى قرار داديم كه براى يكديگر [ به ترتيب اوّلى براى دومى و دومى براى سومى ] آشكار بودند [ و همديگر را مىديدند ] و مسافت حركت زمان آن را در ميان آن آبادىها معيّن نموديم و [ گفتيم ] : در آباديها شبها و روزها در حال امن سير كنند . ) در اين آيهء مباركه خداوند متعال آبادى و طراوت و امن در مسافتهاى ما بين آباديها و ديگر عوامل زندگى در رفاه مدنيّت را به خود نسبت مىدهد و در آيهء 15 از همين سوره كشور سبئيّون را بلدهء طيّبه معرّفى مىفرمايد ، زيرا خداوند وسائل زندگى در حدّ عالى را براى آنان آماده فرموده بود . همچنين خداوند هلاكت و سقوط تمدّنها و جوامع را به قدرت و مشيّت خود نسبت مىدهد در همين سوره در آيهء 17 مىفرمايد : * ( فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ ) * [ سبئيّون در برابر نعمت و احسان الهى ] ( اعراص از حقّ نمودند و ما سيلى شديد [ يا سيل آن سدّ بزرگ معروف به سدّ مأرب ] به آنان فرستاديم . ) و در آيهء 19 مىفرمايد : * ( فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ وَمَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ) * ( مردم سبأ گفتند : اى پروردگار ما ، فاصلهء سفرهاى ما را ( مسافت ميان آبادىهاى ما را ) دور كن و آنان به خود ستم كردند ما آنان را [ به صورت داستانها در آورديم و بطور كامل آنانرا متلاشى ساختيم ، در اين عمل و نتيجهء عمل آنان آياتى است براى هر انسان بردبار و شكر گزار . ]

--> ( 1 ) . سبأ آيهء 18 .